Görsel

“1979… Bundan sonra kabullenecekler. Henüz kabullenmenin rahatlatici huzurunu bilmiyorlar. O yüzden hep bir telas, hep bir tedirginlik. Oysa çok degil, tam bir yil sonra sakinlesecekler. Ýsyan yerini vazgeçise birakacak. Vazgeçince rahatlayacaklar. Daha mutlu olmayacaklar. Hiçbir sey düzelmeyecek. Hiçbir sey daha iyi olmayacak. Ama rahatlayacaklar. Ýstemekten vazgeçince elde edememenin hirçinligi da ortadan kalkacak”

Unutmakla yok etmek bir degil. Unutmak sadece görmezlikten gelmek. Yok saymak. Ama gerçek hiç dile getirilmedigi zaman degisir mi? Gerçek üzerine hiç konusulmadigi zaman artik yalan olur mu?


Ben bu günlerde tipki Ã?ahbaz’in karakterleri gibi sadece unutmak istiyorum. Gerçegi… olan biteni… Unutmak yok saymak… ama Ã?ahbaz’in kulagina fisildadigi karakterlerden farkli olarak kesinlikle kabul etmek degil benimkisi…kabullenemedigim için unutmak… çaresizlikten.

Okuyun. Çünkü kimse kendi ailesinin geçmisinde yasananlari tam olarak bilemez. Bize geçmisimizi aktaranlarin hafizalarina mahkûmuz. Hafizalarina ve dürüstlüklerine. Baskasina ait degil kendinize ait birseyler bulacaksiniz.

- Ã?ahbaz’in Harikulade Yili 1979
- Kitap üzerine bir yazi…
- Mine Sögüt’ü yakindan tanimak için